Η 25η Νοεμβρίου έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως η παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών σε ανάμνηση της φρικτής δολοφονίας τριών αδελφών, των αδελφών Μιραμπάλ, οι οποίες εναντιώθηκαν στον δικτάτορα Τρουχίγιο, στις 25 Νοεμβρίου του 1960.

Ευαίσθητη μέρα. Αυτή τη μέρα παγκοσμίως σκεφτόμαστε όλες αυτές τις γυναίκες που για τους δικούς τους λόγους, παραμένουν σε ένα βίαιο περιβάλλον και υπόκεινται την κακοποίηση από τους συντρόφους τους. Τι συμβαίνει πραγματικά στα μυαλά αυτών που βιαιοπραγούν; Τι συμβαίνει στα μυαλά των αντρών που ασκούν ψυχολογική βία; Τι συμβαίνει στους άντρες που δεν μπορούν να διαχειριστούν τον θυμό τους και ξεσπούν πάνω στις γυναίκες τους;  Γιατί αυτός να πίνει ασταμάτητα και αντί να αφήσει το μπουκάλι στην άκρη, το σπάει πάνω στην γυναίκα;  Τι συμβαίνει στους άντρες που όχι μόνο δεν αισθάνονται άσχημα όταν ασκούν βία, αλλά αντίθετα, παίρνουν δύναμη από αυτήν την αποτρόπαιη επίθεση τους; Τι συμβαίνει πραγματικά στα μυαλά των γυναικών που το δέχονται και παραμένουν σιωπηλές; Τι συμβαίνει στο σώμα των γυναικών που σταδιακά καλύπτεται με μελανιές, μώλωπες και όχι με αγάπη; Γιατί οι ανασφάλειες και έλλειψη ικανοποίησής που νιώθει, να της δημιουργούν μάτια δακρυσμένα που σχεδόν δεν μπορούν να δουν πια από τον πόνο; Κανείς δεν ξέρει!

Σίγουρα για κάποιες από αυτές τις γυναίκες η σημερινή μέρα θα θεωρηθεί άλλη μία άσκοπη μέρα στη ζωή τους. Δε θα αλλάξει κάτι -δε θα προδώσουν τον άντρα σύντροφό τους. Θα υπομείνουν την κακοποίηση. Θα συνεχίσουν να νιώθουν αβοήθητες και περιθωριοποιημένες. Το βάρος που κουβαλούν γίνεται μέρα με τη μέρα ασήκωτο. Προσπαθούν να προσαρμοστούν σε αυτήν την νέα πραγματικότητα η οποία με την πάροδο του χρόνου μοιάζει να είναι αδιέξοδη.

Κάθε γυναίκα, λόγω του φύλου της, ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου οικονομικής κατάστασης ηλικίας και κοινωνικής τάξης, αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να πέσει θύμα βίας και κακοποίησης.

Η κακοποίηση ως μορφή βίας κατά των γυναικών έχει τις ρίζες της ένα σύνθετο κράμα πατριαρχικών αντιλήψεων ελέγχου κι εξουσίας. Αυτή η κουλτούρα δημιουργείται είτε με τη χρήση μισογυνίστικης γλώσσας είτε με την ωραιοποίηση της βίας.

Αυτό το έγκλημα μένει δυστυχώς ακόμη στη σκιά. Αποσιωπημένο και σχεδόν απαρατήρητο.

Η ανοχή στην σεξουαλική, ψυχολογική, σωματική ή λεκτική βία οφείλει να είναι μηδαμινή. Η συγκεκριμένη μέρα οφείλει να μας υπενθυμίζει την επιτακτική ανάγκη της αντίστασης, της εξάλειψης και της καταπολέμησης του τραγικού και βίαιου αυτού φαινομένου. Η προσπάθεια αυτή οφείλει να είναι παγκόσμια και ενώνει σαν γροθιά όχι μόνο όλες τις γυναίκες, αλλά και όλους τους ανθρώπους συνολικά, που επιθυμούν να εξασφαλίσουν την προστασία των γυναικών.

Αλέξανδρος Ταρχανίδης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s