Σκοτεινή βροχή.
Μια μυρωδιά πόνου στην ψυχή

Πονάει…
Πονάει παντού.

Την άγγιξα,
την ένιωσα να σβήνει,
να χάνεται,
σαν ένα δάκρυ, εκεί στα χείλη της, που τρέμει.

Πονάει…
Μη φοβάσαι αγάπη μου.

Θα ‘ρθω μαζί με τον άνεμο να σε πάρω.
Να ταξιδέψουμε μαζί στην προσευχή του ΕΡΩΤΑ.
Που κυλάει στο αίμα χωρίς ν’ αφήνει σημάδια.
Αλητεύει χωρίς να πονάει…

Σωτηρούλλα Τζιαμπουρή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s