Μεγαλώνουμε. Κι όσο μεγαλώνουμε, μεγαλώνουν μαζί μας κι οι προσδοκίες μας. Βλέπεις, όταν ο άνθρωπος φτάνει στο σημείο να τα βρει με τον εαυτό του, καταλαβαίνοντας τι αξίζει, δε θα συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο. Όσο κι αν δεθεί συναισθηματικά, θα γνωρίζει ακριβώς πού βρίσκεται η έξοδος καθώς επίσης και πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να διαβεί το κατώφλι της.

Από δικαιολογίες όλοι μπορούμε να βρούμε άπειρες. Ξέρεις πόσο γρήγορα μπορούμε να σκεφτούμε τις εύκολες λύσεις και να τις παρουσιάσουμε ως αιτίες του «δεν μπορώ» μας; Πολύ! Πρέπει όμως να λαμβάνουμε υπ’ όψιν μας και το κατά πόσο ο κάθε άνθρωπος που έχουμε δίπλα μας πιστεύει σ’ αυτό το «δεν μπορώ» και είναι διατεθειμένος να συμβιβαστεί μ’ αυτό. Γιατί, κακά τα ψέματα, οι περισσότεροι πλέον, συμβιβάζονται εύκολα και πολύ. Όταν πέφτεις σ’ αυτές τις ελάχιστες ρημαδοεξαιρέσεις όμως, καλό είναι να μην παίζεις με τα όριά τους.

Κι εδώ ερχόμαστε στο «δεν υπάρχει «δεν μπορώ», υπάρχει «δε θέλω»». Κι επειδή όλοι οι βολεψάκηδες θα πέσουν να με φάνε, θα τους συμβούλευα να κάτσουν αναπαυτικά στον καναπέ τους και ν’ ακούσουν μια φορά και την αντίθετη άποψη, πέρα απ’ την πολύ βολική δική τους. Δεν υπάρχει «δεν μπορώ» παιδιά. Υπάρχει «δε θέλησα ΑΡΚΕΤΆ»!

Αν θέλουμε ειλικρινά λοιπόν, να κάνουμε κάτι, πρώτα εξαντλούμε κάθε δυνατό σενάριο επίτευξης του «θέλω» μας, και μετά παραδίδουμε τα όπλα. Γιατί δυστυχώς, δεν είναι όλοι πρόθυμοι να βολευτούν σε μετριότητες και χλιαρές καταστάσεις. Γιατί δυστυχώς (για κάποιους), υπάρχουν κι εκείνοι που ξέρουν ακριβώς τι αξίζουν και μετράνε τους ανθρώπους βάσει των πράξεων κι όχι τα λόγια τους.  Γιατί δυστυχώς, κάποιοι θέλουν το πολύ στη ζωή τους, σε κάθε τομέα, και το λίγο δεν τους καλύπτει. Εδώ που τα λέμε, ποιος έχει ζήσει το πολύ και μετά μπορεί να βολευτεί με το λίγο; Ιδίως αν το πολύ το έχει ζήσει με τον ίδιο άνθρωπο;

Γι’ αυτό να είστε ειλικρινείς. Να λέτε δε γουστάρω, δε θέλω αρκετά –ή και καθόλου, δεν έχω όρεξη ή δε μου βγαίνει. Όχι δεν μπορώ. Δεν υπάρχει τίποτα που να ποθεί κάποιος πολύ και να μην το καταφέρνει. Οι ανθρώπινες δυνατότητες είναι απεριόριστες, εκεί που υπάρχει ισχυρή δύναμη και θέληση.

Όπου υπάρχει πραγματική θέληση, βρίσκεται όχι ένας, αλλά χιλιάδες τρόποι. Οι υπόλοιπες κοινότυπες δικαιολογίες είναι να ‘χαμε να λέγαμε. Και κουράζουν.

Μαριλένα Σ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s