Καλημέρα Ελλάδα!

Χρόνια σου πολλά! Να χαίρεσαι τους νεοέλληνες σου. Ναι, αυτούς που σε τιμούν με τις μεγάλες παρελάσεις. Αυτούς, που καμαρώνουν για την «ελευθερία» τους. Για την ελευθερία ΣΟΥ. Αυτούς που θυμούνται το μεγαλειώδη εθνικισμό τους κάθε 25η Μαρτίου και κάθε 28η Οκτωβρίου μόνο. Αυτούς τους Ελληνάρες που είναι πρωτοπόροι στις πορείες διαδηλώνοντας για οτιδήποτε, που ούτε οι ίδιοι δεν ξέρουν τι ακριβώς πιστεύουν στην πραγματικότητα, με μοναδικό σκοπό να πουν ότι «πάλεψαν» για κάτι.

Αστείο.

Χρόνια σου πολλά Ελλάδα μου. Όχι για την ελευθερία που μας χάρισαν οι πρόγονοί μας. Γιατί αυτή την ελευθερία, εγώ δεν την βλέπω. Αυτή την ελευθερία, την έχουν καταχραστεί προ πολλού πολλά βρώμικα χέρια. Αυτή την ελευθερία, την παρουσιάζουν ως «δημοκρατία», ενώ εγώ τη βλέπω ως ολιγαρχία, αν όχι μοναρχία. Αυτή την ελευθερία, που χύθηκε ανθρώπινο αίμα για να την αποκτήσουμε, την προβάλλουμε σε κάθε εθνική μας εορτή για να γίνεται ένα ωραίο γλέντι. Δε λέω, ωραίες οι παρελάσεις, αλλά πόσοι πλέον έχουν απομείνει να νιώθουν το ουσιαστικό νόημα τους;

Χρόνια σου πολλά Ελλάδα μου, λοιπόν, γιατί κάποιοι σ’ αγαπάμε. Εσένα, και όχι το προσωπείο που σου έχουν φορέσει. Τα ήθη σου, τα έθιμα σου, και τον πολιτισμό σου. Όχι τον τωρινό, τον αλλοιωμένο, εκείνον που γέννησες κάποτε. Τις ομορφιές σου και τις παραδόσεις σου. Χρόνια πολλά, εύχομαι, να συνεχίζουν να μεγαλώνουν άνθρωποι -όχι Έλληνες, ΑΝΘΡΩΠΟΙ- που να σε αγαπούν σαν χώρα. Να σε σέβονται. Να σε εκτιμούν για όσα προσφέρεις κι όχι να σε κατακρίνουν για όσα σου λείπουν. Και λέω άνθρωποι, διότι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου οι «ξένοι» σε θαυμάζουν περισσότερο απ’ τα ίδια σου τα παιδιά.

Είσαι μια πανέμορφη χώρα Ελλάδα μου, κι ας σε έχουν ταπεινώσει.
Κι ας σε έχουν προδώσει.
Κι ας σε έχουν πουλήσει.
Εσύ συνεχίζεις και στέκεις ακλόνητη.

Κι αν κάτι έχει απομείνει ακόμα από εσένα που σε κρατάει γερά στα πόδια σου, αυτό είναι κάποια παιδιά σου. Αυτά τα παιδιά, που σ’ αγαπούν με όλη τους καρδιά επί της ουσίας και όχι για το θεαθήναι. Που σου δείχνουν τον σεβασμό τους έμπρακτα και σιωπηλά, κι όχι με θορυβώδεις διαδηλώσεις για τα μάτια του κόσμου. Αυτά, που ακούνε και τραγουδάνε τον εθνικό σου ύμνο, και τα διαπερνά ρίγος και τα μάτια τους γεμίζουν. Και δεν ξέρουμε αν γεμίζουν από αγάπη, περηφάνεια, ή παράπονο για το πως σε έχουν καταντήσει. Αυτά, που έχουν σηκωμένο ψηλά το κεφάλι στην ελληνική σημαία, νιώθοντας περηφάνεια που ανήκουν στην εθνικότητα σου.

Αυτή είναι η κληρονομιά σου Ελλάδα μου.

Αυτοί είναι που μπορούν να σε κρατήσουν όρθια και να διατηρήσουν όση αξιοπρέπεια σου έχει απομείνει. Αυτοί είναι που μπορούν να φέρουν την αλλαγή σε εσένα και να σε κάνουν να αναγεννηθείς μέσα απ’ τις στάχτες σου. Αυτοί, που αγαπούν τον τόπο τους και καμαρώνουν για τα αγαθά που τους προσφέρει. Κι ας ξέρουν και πόσα τους στερεί. Αυτοί που επιλέγουν να μείνουν εδώ και να παλέψουν για ένα καλύτερο δικό σου αύριο, ενώ τους είναι εύκολο να σε εγκαταλείψουν για τα φτιάξουν το δικό τους.

Κράτα το κεφάλι ψηλά, όπως οι σημαιοφόροι σου σήμερα στην παρέλαση. Κι άσε τους άλλους να γελούν ειρωνικά. Δεν ξέρουν, δε νιώθουν. Εσύ κρατήσου. Όχι για αυτούς που βγήκαν σήμερα στους δρόμους να δουν την παρέλαση για τη βόλτα τους, μα για εκείνους που τα μάτια τους έτρεχαν όταν σου τραγουδούσαν «και σαν πρώτα ανδρειωμένοι χαίρε, ώ χαίρε ελευθεριά!»

~ ~ ~

Ο δακρυσμένος εύζωνας της φωτογραφίας λέγεται Κωνσταντίνος Λούσιας.
Τα πνευματικά δικαιώματα ΔΕ μου ανήκουν.

Μαριλένα Σ.
27/10/2019

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s