Σε αυτό το λίγο της ζωής έχασα το πολύ,
ψάχνοντας την ευτυχία στα μάτια των άλλων.

Αν είναι ευτυχισμένοι όσοι αγαπάς θα ‘σαι και συ.
Αν δίνεις θα σου δώσουν, έστω το λίγο, αν όχι το πολύ, πίστευα…

Μα όταν στον απολογισμό μετράς και βρίσκεις το «καθόλου», είναι αργά,
γιατί οι άνθρωποι δεν αλλάζουνε και συ, ακόμη θα αναζητάς, αυτό το λίγο, σαν όνειρο απλησίαστο, γιατί της ευτυχίας το βαγόνι γέμισε…

Κι εσύ απέξω πάλι έμεινες, σφαδάζοντας απ’ τις πληγές,
καθώς ξυπόλυτος έτρεχες να το προλάβεις.

Και σου είπα βρε ψυχή μου,
να αγαπάς, να αγαπάς τους άλλους,
μα πρώτα μάθε να αγαπάς εσένα…

Σοφία Τανακίδου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s