Να μ’ αγαπάς! 
μ’ ακούς; 
Όχι μέτρια, όχι χλιαρά.  

Παθιασμένα κι απόλυτα.  

Και να το λες. 
Γιατί ο ήχος της φωνής σου 
είναι άνοιξης κελάηδημα
στ’ αυτιά μου.  

Και να το δείχνεις. 
Με τρόπους, 
που μόνο εσύ ξέρεις.
Που την καρδιά μου 
κάνουν να φτερουγάει
από συγκίνηση.  

Και να πικραίνεσαι,
δε θέλω. 
Μα πιότερο 
να σε πικραίνω εγώ, 
με πονάει. 
Γιατί η πίκρα αυτή 
που στάζει το δάκρυ σου, 
με φαρμάκι ίδια είναι.  

Κι αν να γελάς να σε κάνω, 
δεν μπορώ, 
μακριά μου να ‘σαι. 
Με σχισμένη καρδιά
και σκόρπια κομμάτια
θα καταφέρω να ζήσω 
και χώρια σου.  

Αρκεί, το γέλιο σου 
να ξέρω πως αντηχεί στ’ αυτιά μου. 
Αρκεί, από ευτυχία 
τα μάτια σου να λάμπουν.  

Μα, αν εδώ, μαζί μου, 
γαληνεύει η ψυχή σου
αν εδώ, πλάι μου, 
ημερεύει η καρδιά σου, 
εδώ να μείνεις, καρδιά μου.  

Να ξεχειλίζει ο έρωτας 
όπως του αρμόζει. 
Πολύ, 
απόλυτα, 
ολοκληρωτικά.  

Να καίει τα σωθικά
από ηδονή και πάθος.  

Να ξεσκίζει στη μέση
σαν άγριο θεριό, 
κάθε ιδέα για χωρισμό.  

Πως άλλωστε 
διαφορετικά να ζω;  

Χωρίς την ανάσα σου 
στο μέτωπο μου;  

Χωρίς το άγγιγμα σου; 
-εκείνο που διαπερνά σαν ρεύμα
κάθε κύτταρο μου.  

Χωρίς την καρδιά μου, 
να χτυπάει με παλμούς ασταθείς
σαν πλάι μου στέκεσαι;  

Χωρίς τη ματιά μου, 
να ‘ναι γεμάτη από σένα
κάθε μέρα;  

Στο χείλος του έρωτα, 
στην άκρη του γκρεμού, 
εδώ που φτάσαμε, 
το χέρι μην μ’ αφήσεις. 
Τι νόημα θα ‘χει η πτώση 
αν χωρίς εσένα πέσω;  

Τι ζωή θα ‘ταν αυτή;  

Η ζωή που θέλω, 
είναι αυτή με σένα. 

Που το χέρι μου κρατάς, 
σε κάθε βήμα.  

Που με μεθάς
από ευτυχία κι έρωτα 
κι η ζάλη αυτή, 
πιο ισχυρή από ναρκωτικό φαντάζει.  

Ζωή μου,
είναι η ζωή σου. 
Και ζωή σου,
εγώ.  

Γιατί εμείς,
γίναμε ένα.  

Πως να σπάσεις τη μονάδα στη μέση;  

Πως να αφήσεις μισούς, 
δύο ανθρώπους,
που αγαπιούνται;  

Πως να μη σ’ αγαπάω; 
Δεν μπορώ! 
Μα ακόμα περισσότερο, 
δε θέλω να μη σ’ αγαπώ!  

Γιατί είσαι η αγάπη μου. 
Μόνο εσύ. 
Όλα εσύ!
Πάντα εσύ…  

Γιατί είσαι το ταίρι,
για το οποίο γεννήθηκα.
Γιατί είμαι το ταίρι,
για το οποίο περίμενες. 
Γιατί θες το μαζί. 
Μόνο μαζί. 
Όλα μαζί. 
Πάντα μαζί. 

Λου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s