Στα χείλη σου απόθεσα
την ύστερη ανάσα
καθώς με αποχαιρέτισες
μ’ ένα γλυκό φιλί.

Η νύχτα όπως τέλειωνε
και σβήνανε τα άστρα
στην πόρτα σου ξεψύχησε
το άδειο μου κορμί.

Κι ο ήλιος που πλημμύρισε
με φως την οικουμένη
στα χείλη μου ακούμπησε
τη γλύκα να γευτεί.

Αντάλλαγμα μου ζήτησε
ζωή να επιστρέψει
αν του χαρίσω το φιλί
που μου ‘δωσες εσύ.

Μα ‘γώ νεκρός προτίμησα
τη μέρα ν’ αντικρίσω
Αντί να κάμω χάρισμα
ετούτο το φιλί.

Σοφία Τανακίδου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s