Η μουσική στο βάθος να παίζει,
έξω πέφτει η βροχή
και από το παράθυρο ακούγεται ο ήχος της.
Τι όμορφα όλα που φαίνονται,
μα δεν είναι.. λείπεις εσύ.
Όλα χάνουν την ομορφιά τους
αν δεν είσαι εδώ.
Όλα τα κάνω μηχανικά, άσκοπα,
χωρίς κανένα λόγο.
Κάνω διάφορα μήπως ξεχάσει το μυαλό.


Που να ΄σαι άραγε;
Λίγο να ερχόσουν να μου κρατούσες συντροφιά αυτήν την όμορφη νύχτα.. μόνο λίγο..
Μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα χέρι
να με κρατήσει για να μην πέσω,
μόνο αυτό ζητώ.. μόνο για λίγο..
Που να ΄σαι άραγε;
Λίγο να έβλεπα ξανά τα μάτια σου,
τα χείλη σου, το χαμόγελό σου..
Αυτό το χαμόγελό σου!


Έλα τουλάχιστον σ’ένα όνειρο,
έλα ένα ψέμα να ζήσω,
έλα για να χαμογελάσω..
έστω για λίγο..
Εγώ είμαι εδώ και σε περιμένω..
και για πάντα αν χρειαστεί.
Σε περιμένω..
Που να ΄σαι άραγε;

Βαγγέλης Δεληλάμπου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s