Χρώματα που ξεφτίζουν, ήχοι που σβήνουν και χάνονται στο άπειρο της ανυπαρξίας, νότες που φτερουγίζουν μακριά, συναισθήματα που παλεύουν να πνίξει το ένα το άλλο, σκέψεις που αρπάζουν την ψυχή μετατρέποντας κάθε της χυμό στο απόλυτο τίποτα…

Μητέρα γη… Κουκίδα με φως που τρεμοπαίζει… Δίχως να μπορείς να διακρίνεις χρώματα, φυλές, θρησκείες και έθνη… Κουκίδα που λάμπει στο σκοτάδι… 

Να ποιο είναι το αληθινό χρυσάφι…

Θεά Σελήνη… Ποιος είναι αλήθεια εκείνος που δεν έχει μεθύσει από τη μαγεία της; Που δεν έχει ονειρευτεί, που δεν έχει ταξιδέψει στις πιο γλυκές γωνιές της ψυχής του κοιτάζοντας την; Που δεν έχει ερωτευτεί παράφορα κάθε φορά που λούζεται στο μαγικό της φως;

Στέφανος Μαντζαρίδης

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s