Χαρακιές του κύματος τα λέπια σου
Κοράλι αποξηραμένο τα χείλη σου
Κοχύλια θρύψαλα τα όνειρά σου
Μα ποιος μπόρεσε τέτοια υδάτινη ομορφιά
Σε στέρεη ύλη να ξεβράσει;

Σε νόμιζα για πλάσμα ελεύθερο
Που σε νερά τολμηρά κι άγρια κολύμπαγε
Μα να που βρέθηκες κι εσύ
Στης άμμου τα δεσμά κοκαλωμένη
Να θάβεσαι σε χρυσαφένιους κόκκους κίβδηλους

Μαρία-Θεοδώρα Παπά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s