Αχ χειμώνα μου παραπονιάρη
του καλοκαιριού αντίζηλε και ερωτιάρη.
Μόνο και να ξερες στις κρύες νύχτες σου εγώ
πως την μεγαλύτερη μου έμπνευση αντλώ.

Είσαι κρύο και σκοτάδι 
και για φως έχεις μόνο το φεγγάρι.
Καρδιές ξελογιασμένες
τις γέμισες με θέρμες.
Κι εμείς σου αφιερώνουμε
ανείπωτα στιχάκια
με χνώτα σε παγκάκια.

Στην σκέψη μας έρχεσαι
όταν ζητάμε θαλπωρή.
Και άξαφνα δίνεις στον έρωτα
ολόφρεσκη πνοή.

Δυο καρδιοχτύπια στέκονται
στο τζάκι κι ερωτεύονται.
Το έκανες το θαύμα σου και πάλι
και ανακυκλωνόμαστε στου έρωτα τη ζάλη.
Το καλοκαίρι ξεθώριασε.
βγήκες νικητής σε μια ακόμα πάλη.

Kaiman85

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s