Λόγια νεκρά.
Σε ποιον να τα πω;

Θυμάμαι και ουρλιάζω μέσα μου.
Κραυγές γίνονται στο σώμα μου.

Χάνονται σε δρόμους γυμνούς,
παρέα με τα σημάδια σου που άφησες.
Που τα παρασέρνει ο αέρας
και τα καταπίνουν οι εφιάλτες μου τα βράδια.

Απόψε, θέλω να ΄ρθεις.
Σαν άνεμος.
Να γίνεις το δάκρυ.
Να σκορπίσεις στο μέσα μου.

Μην αργείς.
Φυσάει πολύ και κρυώνω.
Μη φοβάσαι.
Για σένα είναι.
Έλα και πιες τα.

Σωτηρουλλα Τζιαμπουρη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s