Είναι και κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι έρχονται για να φωτίσουν τις ζωές μας. Ακριβώς όπως ο ήλιος, θα ζεστάνουν τις καρδιές μας όταν το έχουμε ανάγκη. Κι αν έρθουν όταν έχουμε τις καταιγίδες μας, θα δώσουν μια νότα αισιοδοξίας μετά το ξέσπασμα. Όπως ακριβώς ο ήλιος δημιουργεί το ουράνιο τόξο, γεμίζοντας το μουντό βροχερό τοπίο με τα χρώματα ενός πολύχρωμου καμβά, έτσι κι αυτοί οι άνθρωποι συμμετέχουν στο καθάρισμα του τοπίου μετά την μπόρα.

Δεν είναι άνθρωποι φανταχτεροί, ούτε θα κάνουν μπαμ απ’ την πρώτη στιγμή σχετικά με το «πόσο καλοί είναι». Ίσα ίσα, θα είναι ταπεινοί και θα σ’ αφήσουν να τους ανακαλύψεις από μόνος σου. Θα μπορούν να σε διαχειριστούν άψογα στις μαύρες σου, αν όχι απ’ την αρχή, τότε σίγουρα όσο σε μαθαίνουν, τόσο θα νιώθεις ότι προσπαθούν για σένα. Θα θέλουν να σου δίνουν όλο τους το είναι, ό,τι διαθέτουν, όχι γιατί τους το ζήτησες, μα γιατί θα τους έχεις κερδίσει με τις πράξεις σου.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν ανήκουν στην κατηγορία που τους ρίχνεις με το μπλα μπλα. Γι’ αυτό και με τέτοιους ανθρώπους δεν μπορούν να ταιριάξουν πολύ. Πάντα θα είναι θέμα ημερών, βδομάδων, μηνών ή ίσως και χρόνων μέχρι να τους χάσεις αν είσαι μόνο λόγια. Αναλόγως πόση υπομονή θα διαθέτει ο καθένας, θα εξαρτηθεί και το πόσο θα αντέχουν δίπλα τους, ανθρώπους ανάξιους γι’ αυτούς. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα είναι θέμα χρόνου και τέτοιοι άνθρωποι θα έχουν πάντα ημερομηνία λήξης.

Οι άνθρωποι αυτοί, ξεχωρίζουν, γιατί είναι αυθεντικοί. Είναι ειλικρινείς, αγνοί, με μια καρδιά διαμάντι. Κρύβουν μέσα τους υπερπολυτελείς θησαυρούς, που μόνο αν έχεις κι εσύ εξίσου καθαρή ψυχή, θα μπορέσεις να τους ανακαλύψεις. Είναι πάντα πρόθυμοι να σε βοηθήσουν, ακόμα κι αν δεν το αξίζεις. Γιατί οι άνθρωποι αυτοί είναι μαθημένοι στο δούναι, ακόμα κι όταν το λαβείν απουσιάζει. Είναι όμως και πάντα έτοιμοι να πιάσουν ένα χέρι βοηθείας όταν πέφτουν, που λόγω του ότι εκτιμούν κάθε τι που τους προσφέρεται, θα το εκτιμήσουν και θα το ανταποδώσουν διπλά.

Αν λοιπόν είσαι τόσο τυχερός, ώστε να έρθει ένας τέτοιος άνθρωπος στη ζωή σου, που θα φωτίσει το πρόσωπο σου κάνοντας σε να λάμπεις από ευτυχία και που θα διώξει τα σκοτάδια σου, όπως ακριβώς ο ήλιος, μην τον αφήσεις να φύγει. Να τον αγαπάς και να του το δείχνεις. Να τον φροντίζεις και να τον προσέχεις, όπως θα κάνει κι αυτός και να εκτιμάς το κάθε τι που θα σου προσφέρει –κυρίως όσα δίνει χωρίς να τα έχεις ζητήσει. Και το βασικότερο; Να μην τον θεωρήσεις ποτέ δεδομένο, γιατί τέτοιοι άνθρωποι ανεκτίμητης αξίας σπανίζουν στις μέρες μας. Και στη δική τους περίπτωση, το «ουδείς αναντικατάστατος» δεν ισχύει. Είναι αναντικατάστατοι, ακριβώς επειδή είναι ασύγκριτοι.

Τους ανθρώπους αυτούς, που είναι ο ήλιος στη ζωή σου, να τους έχεις κορόνα στο κεφάλι σου. Γιατί οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, αν εσύ τους έχεις σαν πρίγκιπες, αυτοί θα σ’ έχουν σαν βασίλισσα. Κι εδώ που τα λέμε, πόσοι άνθρωποι νομίζεις ότι θα έχεις την ευλογία να σου φερθούν έτσι και να φωτίζουν τη ζωή σου απ’ την στιγμή που θα τους βάλεις σ’ αυτήν;

Γι’ αυτό σου λέω…

Τον ήλιο της ζωής μας, τον βάζουμε ακριβώς στο ύψος που αρμόζει στον ήλιο να βρίσκεται. Μόνο έτσι είναι ικανός να φωτίζει τη ζωή μας, όποτε κι αν τον χρειαστούμε.

*Αφιερωμένο στο δικό μου ήλιο, που όχι μόνο έχει φωτίσει το πρόσωπό μου με χαμόγελα κι ευτυχία, αλλά έχει φωτίσει την ψυχή μου με τα πιο όμορφα, αγνά κι αληθινά συναισθήματα.

Λου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s