Χτες το βράδυ σε σκέφτηκα

 και άρχισα να κλαίω, πολύ.

Όχι, όχι επειδή έφυγες,

συνήθισα μακριά σου,

 -λέμε τώρα!

Έκλαψα για όλα εκείνα που δε ζήσαμε,

για όλα εκείνα που λέγαμε

πως θα κάναμε μαζί, ωραία θα ήταν..

 και το αξίζαμε!

Μα τελείωσε τώρα,

όνειρο ήταν και πάει..

Και απόψε τα ίδια θα σκεφτώ,

πάλι τα δάκρυα θα μείνουν συντροφιά μου,

μαζί με όλα εκείνα που έμειναν στη μέση.

Και οι σκόνες κι οι στάχτες

από τις αναμνήσεις

θα έρθουν στα μάτια σαν καρφιά

να μου θυμίζουν όλα όσα αφήσαμε.

Κρίμα,

όνειρο ήταν και πάει…

Βαγγέλης Δεληλάμπου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s