Έριξα άγκυρα, να σε κρατήσω,
μέσα στη θύελλα να μη σ’ αφήσω.

Από τα βράχια να σε γλιτώσω,
όνειρο άπιαστο, για να σε σώσω.

Βάρκα δεν είναι τ’ όνειρό μου,
είναι καράβι.
Δεν το τρομάζει καμία μπόρα
που πλησιάζει.

Έχει τους ναύτες,
που το φυλάνε με τη ζωή τους.
Μέρα και νύχτα,
πότισε η αλμύρα το κορμί τους.

Μόνο στα χέρια
ενός ανθρώπου δειλιάζει.
Ο καπετάνιος είναι,
που τα όνειρα βουλιάζει.

Σοφία Τανακίδου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s