Πόσες φορές αναρωτήθηκες τι νόημα έχει η κάθε πράξη σου, το κάθε σου συναίσθημα; Παλεύεις μέσα σου ανάμεσα στο όχι και το ναι, στο πρέπει και στο θέλω. Χιλιάδες σκέψεις βασανίζουν το μυαλό σου, το τρυπούν σαν ακίδες λεπτές, τόσο μικρές, μα συνάμα τόσο αιχμηρές. Κάπου κουράζεσαι κι εσύ, αγανακτείς και σκέφτεσαι: «μα γιατί να είναι όλα τόσο περίπλοκα;». Μήπως τελικά είναι μάταιο να τα αναλύουμε και να τα σκεφτόμαστε όλα τόσο πολύ;

Σε νιώθω. Κουράστηκα κι εγώ. Βαρέθηκα να ψάχνω απεγνωσμένα ένα νόημα. Και στην τελική, κατάλαβα πως δεν υπάρχει λόγος να το αποζητώ.

Προσιδιάζει στην ανθρώπινη φύση να μελετά μονίμως το γιατί. Μα, μάταια, χωρίς λόγο. Είμαστε καταδικασμένοι και παράλληλα τυχεροί να βιώνουμε απλά στιγμές και συναισθήματα κι αυτό είναι το πιο πολύτιμο ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Ας το εκτιμήσουμε λοιπόν. Ας σταματήσουμε να ψάχνουμε ανελλιπώς το νόημα στα πάντα. Άλλωστε, δε χωράει η λέξη «νόημα» μέσα στο συναίσθημα. Δε νοηματοδοτούνται οι στιγμές, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τις βιώνουμε. Να χαιρόμαστε ή να λυπόμαστε. Αλλά πάνω απ’ όλα, να ζούμε. Να ζούμε τις στιγμές μας, αποδεσμευμένοι από τα δεσμά του «γιατί» . Ας μην ταλαιπωρούμε άλλο το μυαλό μας. Ας χρωματίσουμε τη ζωή μας, όχι με νοήματα, αλλά με όμορφα βιωμένα συναισθήματα.

Το χρωστάμε στον εαυτό μας. Οφείλουμε τουλάχιστον να προσπαθήσουμε.

Αγγελική Μπουλή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s