Συνήθως στα ημερολόγια, γράφουν στο πάνω μέρος, πλήρη ημερομηνία και ώρα. Αδιάφορα νούμερα μπροστά στις ατέλειωτες εξομολογήσεις που ακολουθούν. Μια κανονική ημέρα ήταν εξάλλου, κάπου στα μέσα του καλοκαιριού.

Και τόπος, πάντα ο ίδιος. Ο επίγειος παράδεισος μας, ένα βουνό χαμένο στο πράσινο, ξεχασμένο από το ανθρώπινο μάτι, και φόντο τη θάλασσα. Ο καλοκαιρινός ήλιος μπορεί να ζεσταίνει αισθητά περισσότερο τη γη, το χώμα, την άσφαλτο, αλλά το αυγουστιάτικο φεγγάρι είναι εκείνο που με έναν μαγικό τρόπο φωτίζει κάθε βλέμμα των ανθρώπων που βγαίνουν στα παράθυρά τους, απλά για να το χαζέψουν.

Ένα από αυτά τα βράδια, μεσονυχτίς, κατέβηκα στο ξωκλήσι μας. Το στολίδι του χωριού, μέσα σε μια σκιά από πεύκα, χωρούσε ίσα με είκοσι άτομα στο εσωτερικό του.

Τα πόδια μου κόβονται καθώς πλησιάζω κι ας είναι η απόσταση μηδαμινή.

Ήσουν εκεί κι ας μη σε είχα προσέξει από το παράθυρό μου, ήμουν σίγουρος πως θα είχες πάει. Τώρα που πλησιάζω σε βλέπω. Δε μιλάμε. Εδώ και πόσα χρόνια; Έχει σημασία; Σε παρατηρώ από μικρή αλλά ασφαλή απόσταση, να ταιριάζεις στο θρησκευτικό κλίμα της εκκλησίας, λες κι ανήκεις εκεί, όπως ανήκω εγώ σε εσένα. Παρατηρώ το πρόσωπό σου, Θεέ μου, κόντευα να ξεχάσω ακόμη και το πρόσωπό σου. Το χαζεύω, όπως χαζεύω τη θάλασσα, χωρίς να περιμένω κάτι, όπως κοιτάω τα σύννεφα. Λυπάμαι που δεν μπορώ να θυμηθώ την πρώτη φορά που έριξα τη ματιά μου επάνω σου. Τι μπορεί να είχα σκεφτεί; Πιέζω το μυαλό μου συχνά να μου κάνει αυτή τη χάρη, και να με πάει αρκετά χρόνια πίσω, μα αυτό έχει την δική του τροχιά. Επιμένει να μου δείχνει όσα προσπαθώ να ξεχάσω.

Δε θα ήμασταν δεκαέξι χρονών όταν χτιζόταν αυτό το εκκλησάκι. Θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια από εκείνο το καλοκαίρι! Κατεβαίναμε στο δάσος όλοι οι φίλοι και τα ξαδέλφια που μας επισκέπτονταν από την Αθήνα, εμείς οι δύο πάντα μαζί. Παρακαλούσα να μας καλύψουν στους μεγαλύτερους, για να έχω δυο στιγμές ακόμη μαζί σου. Κάποιες ξαδέλφες σου σε ζήλευαν, τα είπαν όλα για εμάς στους δικούς σου και έγινε μεγάλος καβγάς εκείνη τη μέρα. Το ίδιο βράδυ το έσκασες από το παράθυρο και ήρθες να με βρεις, γελάσαμε τόσο, μου είπες «σ’ αγαπώ» και ξαναγελάσαμε. Και έτσι, όλο το καλοκαίρι κάνουμε έρωτα και γελάμε.

Μετά ήρθε η Αθήνα. Άτιμη πόλη για όποιον δεν ξέρει να την ζήσει, κι εγώ τι να ξέρω από μεγαλουπόλεις και πολυκοσμία;  Ήρθε η Αθήνα σαν το τρίτο πρόσωπο ανάμεσά μας. Εγώ σκέφτομαι εσένα, ό,τι κάνω σκέφτομαι εσένα. Όμως αποφασίζω πως δε μπορώ να επιστρέψω ξανά στην ζωή εκεί. Μέσα μου δηλαδή, αυτό είχα αποφασίσει, γιατί σε εσένα είπα ένα σωρό ψέματα, για το πόσο ανυπομονώ να γυρίσω μόλις πάρω το πτυχίο μου.

Δε σου ξαναγράφω γιατί δεν θέλω να υποκρίνομαι άλλο. Έμαθες εξάλλου από τη μάνα μου για την ορκωμοσία, και για το ότι μπήκα στρατό. Και από εκεί και πέρα μόνο από εκείνη μαθαίνεις για εμένα. Τόσο δειλός είμαι. Ξέρω όμως πως πάντα ρωτάς, ακόμη και όταν ξεκίνησε να σου λέει για το ότι γνώρισα μια κοπέλα και τη σκέφτομαι «σοβαρά». Λόγια της μάνας μου είναι, ίσως βαρέθηκε ακόμη και εκείνη να σε βλέπει να με περιμένεις.

Το πρόσωπό σου διαγράφεται από το φως του κεριού σου. Ήσουν δακρυσμένη, πενθούσες για ακόμη μια μέρα τον χαμό του αγαπημένου σου παππού.

Μα δεν σε πλησιάζω ούτε τώρα.

Η τεράστια δειλία μου κρατάει τα πόδια μου σφηνωμένα γερά στο έδαφος.

Τι να σου έλεγα άλλωστε μετά από τόσα χρόνια μακριά σου;

Και ντρέπομαι, Θεέ μου, πόσο ντρέπομαι!

Δέκα χρόνια αγάπης, και μια ολόκληρη ζωή που δε συνέβη ποτέ, πάντα κρυμμένη μέσα στο δάσος και στις εκκλησίες.

Μια ζωή που δε μπορούσε έτσι κι αλλιώς να υπάρξει, όσο και αν πάλευα να ξεκολλήσω τα σφηνωμένα μου πόδια από το χώμα.

Ποτέ δεν κατάφερα να θυμηθώ την πρώτη φορά που σε συνάντησα. Θυμάμαι βέβαια, την τελευταία φορά που με κοίταξες. Με αποχαιρέτησες συγκινημένη και περήφανη για τη νέα ζωή που θα ξεκινούσα. Δεν τολμώ να συναντήσω ξανά το βλέμμα σου από τότε. Μένω με την ανάμνηση πως με αποχαιρετάς έτσι. Μια μέρα ακόμη, ήταν, σαν σήμερα, μέσα καλοκαιριού.

Νικολέτα Αργυράκη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s