Όλοι νομίζουν ότι ξεκίνησε με μια δίαιτα. Όλοι το θεώρησαν ένα καπρίτσιο που παρατράβηξε, μια παράλογη εμμονή, φταίξιμο του χαρακτήρα μου. Συνέχεια σχόλια του τύπου: “Πώς κατάντησες έτσι Έρη;” από γονείς και συγγενείς. Tο μπερδευτικό “μοντελάκι έγινες αλλά φτάνει πια κοπέλα μου, να τρως” άλλοι. “Πώς διατηρείσαι τόσο αδύνατη;” οι φίλες μου. “Πρέπει να πάρεις” κάτι γνωστοί.

Και στο μέσο όλων αυτών των παρακλήσεων, απαιτήσεων κι απόψεων, ένα κορίτσι που κάποτε είχε κατακριθεί για το βάρος του, είχε συνδέσει το φαγητό με την ενοχή και μισούσε το σώμα του. Που ακόμη δεν έβλεπε στον καθρέφτη κάποια πολύ αδύνατη. Που πίστευε πως άξιζε μόνο στα μαθήματα, στη διανόηση, άλλα ως εκεί. Ρούχα, περιποίηση, θηλυκότητα; Συναισθηματισμοί και εγγύτητα; Αδυναμίες!

Μια άριστη μαθήτρια, με γονείς που τη λατρεύουν, κοινωνική ως ένα βαθμό, αλλά ποτέ αρκετά τολμηρή για κάτι νέο. Που πάντα συγκρινόταν με τους άλλους, εκείνους που θεωρούσε “τον μέσο όρο”, ενώ στην πραγματικότητα ζήλευε και αποζητούσε λίγη από τη μετριότητά τους. Το δικαίωμα του “να είσαι, να υπάρχεις”. Απλά αυτό.

“Πότε ακριβώς θα είμαι αρκετά καλή για εσάς;” σκεφτόμουν. Και δεν ήταν το μόνο. Ατελείωτες ώρες έχουν ξοδευτεί από την ζωή μου, στο να προγραμματίζω το διατροφικό πλάνο της επομένης. Στο να ψάχνω σε 100 διαφορετικούς θερμιδομετρητές πόσο θα μου κοστίσει ένα μήλο. Στο να ζυγίζομαι και να νιώθω την αυτοπεποίθηση στα ύψη – ή στα τάρταρα. Κι όλο αυτό, να μην τελειώνει ποτέ.

Ο φαύλος κύκλος σε μια επανάληψη που μου ρουφάει την ψυχή, τη διάθεση, τη ζωή. Η ευτυχία που πίστευα πως είχα στο τσεπάκι ούσα πλέον στο small, να μην έρχεται. Στον καθρέφτη μια ξένη, που ταυτόχρονα αγαπώ και μισώ.

Στέρνο, ώμοι και χέρια κοκαλωμένα, οστά της λεκάνης που ψηλαφώ κάθε πρωί για να δω αν πετάνε αρκετά. Πόση αγαλλίαση – άλλη μια μέρα αδύνατη. Με τι κόστος; Καιρός χαμένος, απόλαυση μηδέν, αποξένωση, καυγάδες με γονείς. Σχόλια για το πόσο αδύνατη είμαι, που από τη μία με κάνουν να χαίρομαι κι από την άλλη να φοβάμαι. Υπεραπασχόληση με το φαγητό και τη μαγειρική. Ζαλάδες, αρρυθμίες, κόπωση, πόνος στα κόκαλα. Περίοδος κομμένη. Ρούχα που δεν αποκαλύπτουν πολλά. Έρωτας; Σεξουαλικότητα; Όχι. Υπέρ-ανάλυση των πάντων και ενοχές; Καθημερινά. Συνέχεια. Μια σχεδόν μη – γυναίκα. Ένα μικρό κοριτσάκι που θέλει να το αφήσουν ελεύθερο. 

Με τον καιρό όμως έμαθα πως μου αξίζει μια ζωή όπως την ονειρεύομαι. Έμαθα να αγαπάω το ποια είμαι, να το σέβομαι και να το απολαμβάνω. Κατάλαβα ότι η ευτυχία, μια υγιής ζωή, ο έρωτας, οι φιλίες, η εμπιστοσύνη, η αγάπη, μου αξίζουν! 

Ξέρω πώς νιώθεις, γιατί το ένιωσα κι εγώ. Όπου κι αν βρίσκεσαι εκεί έξω, μην ξεχνάς ότι υπάρχουν άτομα που σε νοιάζονται και άνθρωποι που μπορούν πραγματικά να σε βοηθήσουν, όσο κλισέ κι αν ακούγεται αυτό. Και είναι κλισέ γιατί ισχύει! Η ευτυχία κι η ικανοποίηση δε χρειάζεται να πονούν. Δε μετριούνται σε κιλά. Και σίγουρα δεν ανθίζουν πίσω από κλειστές πόρτες, κοιτάγματα σε καθρέφτες και αυτοτιμωρία.

Ο δρόμος της ανορεξίας είναι ένας δρόμος σκληρός και άσχημος. Βαθιά μοναχικός. Και καταδικασμένος σε θάνατο. Βιολογικό και πνευματικό. Μια ζωή σε περιμένει εκεί έξω και μπορεί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να γίνει φανταστική, όμορφη, περιπετειώδης και συναρπαστική! Μπορεί τώρα να μοιάζει σαν να βρίσκεσαι σ’ ένα φριχτό αδιέξοδο. Δεν ισχύει όμως. Βρες το κουράγιο κι άπλωσε το χέρι. Νιώσε την ελπίδα ξανά κι άσε την αγάπη και την ανθρωπιά να ζεστάνουν την καρδιά σου που τη νιώθεις νεκρή.

Μπορείς! Δε μιλάω λέγοντας μεγάλα λόγια – όσο κι αν έτσι σου ακούγεται… Θα πάρει καιρό σαφώς. Είναι μια ασθένεια με συμπεριφορές που ξαναγυρνούν. Αν όμως καταφέρεις να καταλάβεις ότι η φωνή μέσα σου είναι λάθος, αν κατανοήσεις ότι πέρα από το μαύρο γύρω σου υπάρχει σωτηρία κι ότι δεν είναι τόσο δύσκολο ν’ αλλάξεις, τότε έχεις κάνει ήδη την αρχή για να παλέψεις. Και να νικήσεις!

Κίκα Ρένκο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s