-Πολλές φορές μου το ’πες, μα πάντα με κατάφερνες να μην το πιστέψω. Γιατί να το κάνω τώρα;

-Γιατί τώρα δε σου ζητώ να το πιστέψεις. Μόνο να το αποδεχτείς.

-Ωραία λοιπόν. Αφού πρέπει να κλείσω τις στιγμές μας στο κουτί των αναμνήσεων, θέλω να ξέρω γιατί να μην το ξανά ανοίξω. Ούτε έστω για ξεσκόνισμα.

-Κάνε μου μια χάρη Έβελιν. Κοίταξε τις φλέβες των χεριών σου και πες μου τι χρώμα έχουν.

-Σαν μπλε μοιάζει. Γιατί;

-Κοίταξε τώρα και τις δικές μου.

-Φαίνονται πιο πράσινες, μάλλον γιατί έχεις πιο μαυρισμένη επιδερμίδα.

-Ακριβώς. Είναι πράσινες απ’ τα πετρέλαια που δουλεύω κάθε μέρα. Όσο και να πλυθώ, όσο και αν το δέρμα μου μαυρίσει ή ασπρίσει, θα ματώνω πράσινο, ενώ εσύ μπλε.

-Δηλαδή με χωρίζεις για μια διαφορά χρωμάτων;

-Όχι. Σε χωρίζω για μια διαφορά τάξεων που μου υπενθυμίζουν ακόμα κι οι αποχρώσεις του αίματος μας.

-Σύμφωνοι. Το μπλε και το πράσινο είναι δύο διαφορετικά χρώματα, μα εξίσου απαραίτητα για τη σύνθεση της φύσης. Το μπλε, είναι το χρώμα του ουρανού και το πράσινο, του χορταριού. Το χορτάρι χρειάζεται τον ήλιο του ουρανού για να μεγαλώσει.

-Μόνο που όσο και αν μεγαλώσει, το χορτάρι δε φτάνει ποτέ στο ύψος του ουρανού. Ίσως φταίνε κι οι κηπουροί, που βιάζονται να το κουρέψουν, τι να πω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι αν μείνουμε μαζί, θα απογοητεύσουμε πολλούς ανθρώπους.

-Και νομίζεις ότι με νοιάζει πώς θα νιώσουν οι άλλοι; Αυτοί οι οποίοι εκτιμώ, δεν αγγίζουν καν το διψήφιο αριθμό.

-Δε σε νοιάζει τώρα, αλλά θα σε νοιάζει μια μέρα που αυτά τα πρασινισμένα απ’ τα πετρέλαια χέρια, δε θα μπορούν να σου προσφέρουν όσα θες.

-Εσύ είσαι όσα θέλω και χρειάζομαι.

-Το «θέλω» απ’ το «χρειάζομαι» είναι πολλά σκαλοπάτια και τσιγάρα δρόμος. Μη λαχανιάσεις εξαιτίας μου και μην ξεκινήσεις να καπνίζεις, δεν αξίζει.

-Κάνε μου κι εμένα μια χάρη Κρίστιαν. Διάβασε χρωματολογία και μάθε ότι το κίτρινο του ήλιου με το μπλε του ουρανού, σαν αναμειχθούν συνθέτουν το πράσινο του χορταριού. Διάβασε και βιολογία και μάθε ότι όλα τα αγγεία ανεξαρτήτως χρώματος, απ’ την καρδιά ξεκινούν και στην καρδιά καταλήγουν. Αλλά ίσως εσύ να έχεις αγγειακή σύσταση ημιτελή. Αντίο.

-Λυπάμαι… Δεν ήθελα να γίνει έτσι.

-Αφού δεν αντέχεις να σ’ αγαπήσω, βοήθησε με τουλάχιστον να μη σε μισήσω. 

Μαρία-Θεοδώρα Παπά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s