Σε φιλώ
τα δάκρυα μου στο πρόσωπό σου
αφήνω.

Γελάς από αμηχανία,
δεν ξέρεις τι να πεις.
Τρέξε να σωθείς.
Τρέξε να κρυφτείς.

Αυτοί που ερωτεύονται μέχρι το τέλος,
είναι λιγοστοί, θνητοί για όσο ερωτεύονται,
και μάχονται με το σκοτάδι.

Τρέχεις μακριά,
πάλι, τη φωνή μου δεν ακούς,
που νοσταλγικά σε προσκαλεί.

Σε ένα κρεβάτι, ας χορέψουν
τα σώματά μας
κι ας είναι ο χορός αυτός
ο τελευταίος μας,
το salto mortale μας.

Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s