Πολύ βολικό να συμβιβάζεσαι. Να λες σε όλα ναι. Να μην πηγαίνεις κόντρα σε κανέναν και τίποτα. Να κάνεις χατίρια, γιατί ξέρεις ότι θα έχεις τα οφέλη σου. Να αφήνεις στην άκρη τα θέλω σου, γιατί κάνοντας τα θέλω των άλλων, θα “βολευτείς” καλύτερα.

Ωραία ζωή κάνεις. Χάνεις την ουσία της όμως, η οποία είναι να ζήσεις. Ακολουθείς κανόνες και στερεότυπα. Οδηγίες και “πρέπει”. Υποχωρείς μπροστά στη κάθε δυσκολία, κάνοντας τα θέλω σου να μοιάζουν ανάξια να τα κυνηγήσεις.

Δε λέω, ίσως έτσι βόλευεσαι καλύτερα. Εξάλλου δεν είναι όλοι γεννημένοι για μεγάλα πράγματα και όνειρα. Ούτε είναι γεννημένοι με κότσια.

Αλλά κάτσε σκέψου. Για πόσο; Και στη τελική, γιατί;

Γιατί να συμβιβάζεσαι με ό,τι δεν σε γεμίζει; Γιατί να ικανοποιείς τους άλλους, όταν οι ίδιοι αυτοί “άλλοι”, δεν έχουν την ίδια προθυμία να ικανοποιήσουν εσένα; Γιατί να υποχωρείς εσύ, επιτρέποντάς τους να κάνουν εκείνοι ένα βήμα μπροστά στη δική σου ζωή, αφήνοντας τις επιλογές σου σε δεύτερη μοίρα; Και ύστερα, για πόσο; Για πόσο θα βάζεις τα “πρέπει” και την γνώμη τους, πάνω από τους στόχους σου, τα όνειρά σου και τα θέλω σου;

Γίνε επαναστάτης για τη δική σου ζωή!
Μη συμβιβάζεσαι με τίποτα μέτριο!
Με τίποτα που δεν σε γεμίζει και δεν σε συμπληρώνει 100%.
Με τίποτα και κανέναν που δεν σου δίνει καθημερινά λόγους να θεωρείς τον εαυτό σου ευτυχισμένο.

Και μη μου πεις φίλε μου, ότι δεν γίνεται να είσαι κάθε μέρα μες στη τρελή χαρά. Γίνεται και παραγίνεται. Γι αυτό στη ζωή μας έχουμε επιλογές να τις κάνουμε ΕΜΕΊΣ, ανάλογα με τον δικό μας χαρακτήρα.

Μην κάθεσαι στον καναπέ σου και στο κρεβάτι σου και μην γίνεσαι το παιδάκι που λέει σε όλα ναι για να ικανοποιήσει τα όνειρα της μαμάς και του μπαμπά. Μην γίνεσαι το σκυλάκι της κάθε γκόμενας που θα βάζεις στη ζωή σου για λίγους μόνο μήνες, εκπληρώνοντας κάθε της καπρίτσιο. Μην αποτελείς την καβάτζα της παρέας σου, που σε θυμάται μόνο όταν και αν σε χρειάζεται κάτι, εκμεταλλεύοντας σε, χωρίς να σου χει καμία εκτίμηση.

Να είσαι αυτός που θα κάνει τα θέλω του πραγματικότητα και τα όνειρά του πράξη. Κι έτσι να κάνεις τους γονείς σου περήφανους, που η προσωπικότητα σου παρά ήταν δυνατή για να συμβαδίσει με τα δικά τους όνειρα και προγράμματα για σένα. Αυτός που η κάθε μία, που θα περνάει απ’ τη ζωή σου, θα έχει να μιλάει για σένα με σεβασμό και εκτίμηση, γιατί ανεξάρτητα απ’ το τι ήταν αυτή, εσύ φέρθηκες ντόμπρα και εξηγημένα, ξανά και ξανά. Αυτός που ο κάθε φίλος του, θα ξέρει ότι αν τον χάσει, θα χάσει ένα κομμάτι του εαυτού του, ένα στήριγμα του.

Να είσαι τσαμπουκάς. Τολμηρός. Θαρραλέος. Με κότσια. Και ίσως και λίγο θρασύς κάποιες φορές. Χρειάζεται κι αυτό. Να μην κολλάς σε λόγια τρίτων. Ούτε στη γνώμη του κάθε άσχετου για εσένα. Να νιώθεις περήφανος για το ποιος είσαι. Για τον χαρακτήρα που έχεις διαμορφώσει ως τώρα, και που θα συνεχίσεις να διαμορφώνεις δυναμώνοντας τον μέρα με τη μέρα και χρόνο με τον χρόνο.

Και κυρίως, να ξέρεις ότι κάθε σου αποτυχία και κάθε σου λάθος επιλογή ως τώρα, δεν σε κάνει αδύναμο, ούτε σε καθιστά άτομο με λάθος κρίση. Ίσα ίσα. Κάθε σου λάθος επιλογή είναι ένα ξεχωριστό μάθημα. Είναι ένα βήμα παραπάνω στο πως η κρίση σου δυνάμωσε κι οι επιλογές σου είναι πλέον πιο προσεγμένες.

Και να θυμάσαι ένα πράγμα. Ο καθένας μας, είναι οι επιλογές του.

Γι’ αυτό να φροντίσεις στη ζωή σου να κάνεις τις δικές σου επιλογές ακολουθώντας τα δικά σου θέλω. Να ικανοποιείς πρώτα τον εαυτό σου, κάνοντας τον περήφανο για ό,τι κάνεις, κι ύστερα όλους τους υπόλοιπους.

Λου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s