Άνοιξα τα μάτια μου και είδα χαλεπούς χρωματισμούς στα σύννεφα μου.
Μαθαίνω να μιλώ με το σώμα
και να αναπνέω σε όποια γη
Δεν μυρίζει μπαρούτι.
Μου έδωσαν της αβύσσου την πολιτική ταυτότητα και για υπογραφή έβαλα του τόπου μου τα ήθη,
Παρέδωσα όλα μου τα είναι για ένα κομμάτι ουρανό.
Μη με ρωτάς τα »είναι» μου τι μορφή έχουν γιατί θα σου απαντάω με χώματα στο στόμα.Ένα κομμάτι γης , μια λίμνη να καθρεφτίζει του γαλάζιου το λαμπρό και της ελευθερίας τα πουλιά να πλέκουν τα μαλλιά μου.Εικόνες που για μένα είναι αγεφύρωτα άγνωστες, τις αναμένω με ουρλιαχτή σιωπή, όπως η μάνα χαρτογραφεί την εικόνα του αγέννητου παιδιού της.   

Βάσω Π.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s