Ο νους θυμάται ιστορίες παλιές

που ποτέ δεν είχες ζήσει

η ψυχή γαληνεύει

με το άπλετο γαλάζιο

Όποτε αποχαιρετάς το νησί

έχεις την ίδια λαχτάρα

να ξαναγυρίσεις, να ξαναζήσεις

στιγμές που δεν έχεις ζήσει

Να διεκδικήσεις τη ζωή σου,

όπως ο Οδυσσέας που διεκδίκησε

τη ζωή του, το νησί του

τη γυναίκα του, το παιδί του, το βασίλειό του,

έτσι και εσύ θέλεις να γυρίσεις

στο νησί σου και να ζήσεις

στα χώματα που μεγάλωσαν

οι πρόγονοί σου:

οι παππούδες σου, οι γιαγιάδες σου,

εκεί που δημιούργησαν,

εκεί που έφτιαξαν

το αδύνατο, το αδύνατο λέω!

Δεν είναι ούτε κτίσματα ούτε περιουσίες,

το αδύνατο είναι ο χαρακτήρας

της κοινωνίας, του νησιού

Την μπέσα

που έμαθα,

που έμαθες

Θα πεις

είναι Ο,ΤΙ καλύτερο έχεις ζήσει

ούτε λεφτά, ούτε όποιον

Είναι να εμπιστεύεσαι, να χαμογελάς στα δύσκολα,

να είσαι εκεί όταν σε χρειάζονται

με μια συμβουλή, με μια τσικουδιά, με μια κοντυλιά

και στα δύσκολα και στα εύκολα

ΕΚΕΙ

μια ολότητα το πλευρό του άλλου

και στο μαράζι και στη χαρά

που τα δέχονται με τον ίδιο σεβασμό.

Γιώργος Τζολάκης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s