Σήμερα θα φορέσω το μαύρο φόρεμα

Αυτό που σου άρεσε

Αυτό που αγόρασα με σκοπό να το φοράω μόνο για σένα

Αυτό που σχεδιάζαμε πως θα μου το βγάζεις

Θα βάλω και το κόκκινο κραγιόν

Αυτό που μου είχες κάνει δώρο

Αυτό που δεν έχω ξαναβάλει από τότε που σε φίλησα για τελευταία φορά

Θα το βάλω απόψε λοιπόν

Θα κάνω και τα μαλλιά μου κότσο για να φαίνονται ο λαιμός και η πλάτη μου

Θα ετοιμαστώ σαν να έρχομαι να σε συναντήσω

Θα κάνω όλα όσα σ’αρέσουν

Θα πιω και λιγάκι

Να μεθύσω να ξεχάσω πόσο μου αρέσεις εσυ

Θα βρω κάποιον να σου μοιάζει

Ίσως θα έχει ωραία φωνή, ίσως θα έχει και μάτια που θυμίζουν θάλασσα, σαν τα δικά σου

Ίσως θα με φιλάει με τον τρόπο που φιλάς

Θα μεθύσω τόσο ώστε να τον προσφωνώ με τ’όνομα σου

Και θα του πω όλα όσα θα θελα να πω σε σένα μα τρομάζω

Θα του πω ποσο τον αγαπώ και πόσο μου λείπει

Πόσο με πληγωσε μα και πως τον συγχωρώ

Θα του πω πως φοβάμαι ότι δεν θα καταφέρω ποτέ να ξεριζώσω αυτό που νιώθω από μέσα μου

Μα πως θα κάνω τα πάντα για να τα καταφέρω

Θα τον αγγίξω και θα τον αφήσω να με αγγίξει με τον τρόπο που το έκανες μόνο εσύ

Και θα κλάψω, είτε φανερά είτε κρυφά

Λίγο επειδή θα μου λείπεις

Λίγο επειδή ξέρω ότι σου λείπω κι εγώ

Λίγο επειδή έφτασε το τέλος για μας οριστικά απόψε

Κλαίω και τώρα για τους ίδιους λόγους

Μα θα φορέσω το κόκκινο κραγιόν σε λίγο

Και ένα μεγάλο χαμόγελο

Καληνύχτα γι’απόψε λοιπον

Και για κάθε απόψε

Λυπάμαι που με έχασες

Λυπάμαι που σε έχασα

Μα περισσότερο λυπάμαι που μέσα σε όλα αυτά

Με έχασα κι εγώ

Σοφία Χριστίνα Λάμπρου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s