Σήμερα ενώ χάζευα στο ίντερνετ έπεσα επάνω σε ένα ποστ που έλεγε ‘’Τι σημαίνει η
Χαλκιδική για εσάς;’’. Εκείνη την στιγμή σαν να άνοιξε ένα κλειδωμένο συρτάρι του μυαλού
μου, εικόνες, αναμνήσεις, μυρωδιές και γεύσεις με πλημμύρισαν. Ήμουν από τα ‘’τυχερά’’
παιδιά που περνούσαν όλο το καλοκαίρι στο εξοχικό. Το μισό με τον πάππου και την γιαγιά
και το άλλο μισό με τους γονείς μου. Έτσι λοιπόν τα θυμήθηκα όλα, δεν θα σας κρύψω πως
ένιωσα μια ελαφριά μελαγχολία και όσο αναπολούσα εκείνα τα χρόνια τα μάτια μου
βούρκωσαν μα στα χείλη μου ήταν σχηματισμένο ένα μεγάλο χαμόγελο.
Η Χαλκιδική για έμενα λοιπόν ήταν το μέρος που έκανα το πρώτο μου μπάνιο στην
θάλασσα, το μέρος που σαν παιδάκι έπαιζα ανέμελα στα στενά της γειτονιάς μου, που με
την φίλη μου καταλήγαμε πάντοτε να είμαστε τα μοναδικά κορίτσια σε μια τεράστια παρέα
αγοριών, που ένα από αυτά με είπε γλωσσού και αμέσως μπήκε στην μαύρη λίστα μου. Για
έμενα η Χαλκιδική έχει γεύση υποβρύχιο τριαντάφυλλο σε ποτήρι με παγωμένο νερό, τα
ζεστά απογεύματα μετά από το μπάνιο στην θάλασσα. Έχει την αίσθηση του πόνου στους
ώμους, ναι, ναι του πόνου, από τα ηλιακά εγκαύματα που πάθαινα μετά το ατελείωτο
παιχνίδι στην παραλία. Και έπειτα τους τόνους γιαουρτιού στην πλάτη μου για να
υποχωρήσει το έγκαυμα. Η Χαλκιδική για έμενα έχει την εικόνα της γιαγιάς μου να με
κυνηγάει γιατί της ξερίζωνα τα γαρίφαλα και τις κόκκινες μολόχες για να τα πάω δώρο στην
αγαπημένη μου Ελένη, που λάτρευα να περνώ τα απογεύματα μαζί της, που ότι κι αν έκανε
έτρεχα από πίσω της. Έχει την αίσθηση της απίστευτης χαράς, όταν η μαμά μου μας έδινε
βαζάκια κι εμείς ξεχυνόμασταν στα στενά να βρούμε πυγολαμπίδες. Ω! δεν θα ξεχάσω ποτέ
τον ενθουσιασμό που είχα όταν έβρισκα κάνα δυο.
Και τα παιδικά χρόνια πέρασαν και ήρθε η εφηβεία. Μέρες ολόκληρες να μαλώνω με την
μαμά μου για να μην με ‘’στείλει’’ για ένα ακόμη καλοκαίρι στην Χαλκιδική και πως είμαι
αρκετά μεγάλη για να μείνω σπίτι μόνη. Μα πόσο ανόητη ήμουν, και τι δεν θα έδινα να
περάσω ένα και μόνο εικοσιτετράωρο ξέγνοιαστη στον ίδιο τόπο με τους ίδιους
ανθρώπους. Και όταν έφτανα, οι δυο πρώτες μέρες ήταν οι μέρες της αντίδρασης, της
επανάστασης, μετά όλα περνούσαν. Η Χαλκιδική λοιπόν για τον έφηβο εαυτό μου ήταν το
πρώτο μου ξενύχτι στην παραλία με τις φίλες μου, να πίνω το πρώτη μου μπύρα, να κάνω
το πρώτο μου βραδινό μπάνιο. Εκείνο το βράδυ που κανείς δεν μας είπε πως δεν είναι
καθόλου ρεαλιστική η εικόνα της φωτιάς στην παραλία, Ιούλη μήνα, όσο ωραία και
κινηματογραφική κι αν φαίνεται, με αποτέλεσμα να καθόμαστε 100μ. πιο μακριά για να
μην πάθουμε θερμοπληξία. Η Χαλκιδική έχει την αίσθηση της πρώτης εξόδου σε club και
του πρώτου ποτού που μέχρι και σήμερα δεν θα ξεχάσω την γλυκιά γεύση του Β52. Σε
εκείνο το μέρος είπα τα πρώτα μου ψέματα, για το που πραγματικά βρισκόμουν και για το
που πέρασα το απόγευμα μου. Η Χαλκιδική εάν είχε πρόσωπο δεν θα ήταν άλλο από την
καλοκαιρινή μου φίλη, έτσι την είχα στο μυαλό μου. Που εάν και οι τόποι διαμονής μας δεν
ήταν μακριά δεν έχουμε βρεθεί ποτέ μας κανέναν χειμώνα. Στην Χαλκιδική λοιπόν έχω δει
τα περισσότερα Αυγουστιάτικα φεγγάρια, εκείνα τα μεγάλα, τα ρομαντικά, τα τόσο
φωτεινά που γίνεται η νύχτα μέρα.
Με το πέρασμα του χρόνου κι ένα άλλο μέρος της Χαλκιδικής κατάφερε όχι μόνο να μου
κλέψει την καρδιά και να με κάνει να το ερωτευτώ, αλλά η ηρεμία και η γαλήνη που νιώθω
εκεί, να μην μπορώ να την νιώσω πουθενά αλλού. Ένας τόπος που αποκαλώ ‘’ο παράδεισος
μου’’ που για όλους εσάς μπορεί να μη είναι κάτι το ξεχωριστό αλλά για έμενα είναι το
ησυχαστήριο μου και τα τελευταία 8 χρόνια πηγαίνω έστω και για 2 ημέρες.

Η Χαλκιδική λοιπόν για έμενα είναι ένας τόπος γεμάτος αναμνήσεις, γεμάτος χαρές και
ξεγνοιασιά. Ένας τόπος που μεγαλώνοντας υποτίμησα και που έπρεπε να περάσουν πολλά
χρόνια για να εκτιμήσω. Ένας τόπος που καθώς σκέφτομαι καταλαβαίνω γιατί έχω αυτό το
ιδιαίτερο δέσιμο με την θάλασσα. Χαλκιδική μου σε ευχαριστώ για όλες τις μαγικές στιγμές
που πρόσφερες απλόχερα στον παιδικό, εφηβικό, και ενήλικο εαυτό μου. Δεν είναι
άλλωστε τυχαία η ατάκα πως ‘’σαν την Χαλκιδική δεν έχει’’.

Κορίνα Παπαδοπούλου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s