25 είναι ο τυχερός μου αριθμός. 25 το νούμερο στην αγωνιστική μου φανέλα. 25 και τα κεράκια της τούρτας που σβήνω σήμερα ανάμεσα σε λίγους φίλους. Και μαζί μ’ αυτά, σβήνω και την ελπίδα μου να συναντήσω την αγάπη. Ή να με συναντήσει αυτή. Έστω κι όχι υπό τις
καλύτερες ή ιδανικότερες συνθήκες.


Ναι, είμαι 25 χρονών και δεν έχω καμία ιστορία καλοκαιρινού έρωτα να σας διηγηθώ. Ξέρετε, από αυτές που απορροφούνται απ’το φθινόπωρο όπως το θαλασσινό αλάτι από τη μαυρισμένη επιδερμίδα. Ούτε κανένα περιστατικό με τυχαίες γνωριμίες που εσύ προκαλείς ρίχνοντας τα βιβλία σου πάνω του. Και μεταξύ μας, ήταν τα βαριά Πανεπιστημιακά βιβλία που δεν άνοιξες ποτέ σου. Δεν έχω ούτε καν την ανάμνηση ενός πεταχτού φιλιού σε σχολικό διάλειμμα να σας διηγηθώ. Πόσο βαρετή ζωή θα πρέπει να είχα, σκέφτεστε. Και έχω βασικά, αφού η καρέκλα του συντρόφου παραμένει κενή δίπλα μου σε αυτό το –ας το πούμε – πάρτι.


Ναι, ομολογώ ότι πάντα πίστευα στους πρίγκιπες. Μα καθώς αποχαιρετούσα την εφηβεία μου, έπλαθα μία διαφορετική φυσική περιγραφή από αυτή των παραμυθιών για τους πρίγκιπες. Ένας πρίγκιπας δεν είναι απαραίτητο να έρθει σε άσπρο άλογο. Μπορεί να έρθει σε καφέ ή μπορεί να μην έχει καν άλογο. Μπορεί να είναι ο nerdy τύπος με γυαλάκια και έφεση στην τεχνολογία, ή το κακό αγόρι με τις γρατζουνιές από τα μηχανάκια. Και μπορεί να μην βρίσκεται στο μαγεμένο δάσος ή στον πολυτελή πύργο του, αλλά στην αίθουσα μουσικής, στην πρώτη σειρά του πανεπιστημιακού αμφιθεάτρου, στο απέναντι γραφείο ή στην απέναντι χώρα του χάρτη.


Και μετά μεγάλωσα ακόμη περισσότερο και σπούδασα Νομική. Διάβασα κάθε επιμέρους άρθρο όλων των κωδίκων. Διάβασα για το κατώτατο ηλικιακό όριο για να γίνεις Πρωθυπουργός, για το ανώτερο ηλικιακό όριο για να δικαστείς ως ανήλικος. Μα όσο και αν έψαξα, δεν βρήκα κανένα άρθρο χρονικού περιορισμού για την αγάπη. Ως μέχρι πότε πρέπει να ερωτευτείς και ως μέχρι πότε να ολοκληρώσεις μια σχέση. Και πιστέψτε με, έψαξα καλά. Αν με ρωτάτε ως δικηγόρο, θεωρώ πως ευλόγως υπάρχει αυτό το νομοθετικό κενό και όποιος
προσπαθήσει να το αναπληρώσει θα είναι ένας χαζός νομοθέτης με
βεβιασμένη κρίση.


Και εκεί που ξεσκονίζω αυτά τα νομικά βιβλία και τους κώδικες, βρίσκω πολλά λογοτεχνικά βιβλία στη βιβλιοθήκη μου που δεν έχω ακόμη διαβάσει και πολλά μουσικά CD που δεν έχω ακόμη ακούσει. Έτσι λοιπόν σκέφτομαι πως υπάρχουν και πολλοί υπέροχοι άνθρωποι που δεν έχω ακόμη γνωρίσει.


Και μια μέρα, σε κάποια μελλοντικά γενέθλια, όταν κάποιος με ρωτήσει για την θέση δίπλα μου, θα πω: «Είναι κατειλημμένη».

Μαρία-Θεοδώρα Παπά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s