Διαλέξαμε κι οι δύο τη σιωπή.

Δεν είπαμε τίποτα,
μονάχα κοιτούσαμε αμίλητοι,
πάντα σιωπηλοί.

Στο μυαλό μας λέξεις πολλές,
έτοιμες να βγουν από τα χείλη,
να καίνε το στόμα,
μα δε βγήκε καμία,
ποτέ.

Μόνο ακούγαμε τα φλύαρα λόγια,
που μιλούσανε
χωρίς να πούνε κάτι.

Άσκοπα λόγια
δίχως περιεχόμενο.

Βάλαμε και τη μάσκα της λογικής,
για να μπορέσουμε να μιλήσουμε,
να φωνάξουμε κι εμείς
-μα τίποτα δεν είπαμε,
δεν ήμασταν οι εαυτοί μας.

Για όσα ονειρευτήκαμε,
σιωπήσαμε.

Μείναμε οι δυο μας
σ’αυτό το παιχνίδι
με στόματα κλειστά.

Λευκές σελίδες το βιβλίο της ζωής,
γεμάτες από σιωπές.

Οι λέξεις ανείπωτες
κι εμείς εκεί…
πάντα σιωπηλοί.

Βαγγέλης Δεληλάμπου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s