Στο μπροστά μπαλκόνι συζητώ με τον παπαγάλο μου. Εγώ του μιλάω, κι εκείνος επαναλαμβάνει τα λόγια μου. Είναι ένα πολύ έξυπνο πουλί, που όμως το φυλάκισα, όπως με φυλάκισαν και μένα. Δεν αρκεί λοιπόν η εξυπνάδα για να γλυτώσεις τη φυλακή. Ωστόσο ο παπαγάλος μου είναι ευτυχισμένος, αφού τον ρωτάω, «ευτυχισμένος;» και μου απαντάει «ευτυχισμένος!».


Τώρα ίσως μου πείτε εσείς ότι απλά επαναλαμβάνει τα λόγια μου, και δεν είναι διόλου ευτυχής. Μα κι εγώ, τόσα χρόνια φυλακισμένος, λόγια άλλων επαναλαμβάνω και δηλώνω «ευτυχισμένος» μέσα στη φυλακή μου. Μα σήμερα, ομολογώ ότι είμαι πιο ευτυχισμένος από ποτέ, γιατί στα διπλανά μπαλκόνια βλέπω για πρώτη φορά συγκρατούμενους μου. Με χαιρετούν, μου κάνουν νοήματα, χτυπούν παλαμάκια, και φωνάζουν πως είναι ευτυχισμένοι
σαν και μένα, γιατί είναι ζωντανοί.


Δεν έχουν ιδέα! Είναι η πρώτη τους μέρα βλέπετε στη φυλακή, και δε θα τους το πω εγώ. Όχι, δε θα τους το πω, για να μην τους τρομάξω τι σημαίνει φυλακή και βγουν από την καραντίνα και τότε μόνος ξανά θα απομείνω με τον παπαγάλο μου. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν η λύση που ζητούσα στο πρόβλημα της ευτυχίας μου, μιας και δεν μπόρεσα ποτέ να δραπετεύσω, να μην είμαι και μόνος μου σ’ αυτή τη φυλακή.


Τώρα είμαι ευτυχισμένος.
Για τον παπαγάλο μου δε ξέρω, ας τον ρωτήσω…

Ευτυχισμένος;

Ευτυχισμένος!

Σοφία Τανακίδου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s