• Εντροπία…
    Χρώματα που ξεφτίζουν, ήχοι που σβήνουν και χάνονται στο άπειρο της ανυπαρξίας, νότες που φτερουγίζουν μακριά, συναισθήματα που παλεύουν να πνίξει το ένα το άλλο, σκέψεις που αρπάζουν την ψυχή μετατρέποντας κάθε της χυμό στο απόλυτο τίποτα… Μητέρα γη… Κουκίδα με φως που τρεμοπαίζει… Δίχως να μπορείς να διακρίνεις χρώματα, φυλές, θρησκείες και έθνη… Κουκίδα…
  • Αδικαιολόγητη αδυναμία
    Ξέρεις τι με τρομάζει παραπάνω;Ότι για χάρη σου, είμαι για όλα ικανή.Εγώ που έμαθα να τοποθετώ τα πάντα μου, μέσα σε κουτάκια.Εγώ που για μια διαολεμένη λογική,υποδουλώθηκα στου κόσμου τα πρέπει.Τη ζωούλα τη συμβατική,που κρατούσα για χρόνια ατσαλάκωτη,για χατίρι σου θα τη γκρέμιζα. Κι αν η φωνή της σύνεσηςμου χτυπάει με λύσσα τον κόκκινο συναγερμό.Κι…
  • Γοργόνες στη στεριά
    Χαρακιές του κύματος τα λέπια σουΚοράλι αποξηραμένο τα χείλη σουΚοχύλια θρύψαλα τα όνειρά σουΜα ποιος μπόρεσε τέτοια υδάτινη ομορφιάΣε στέρεη ύλη να ξεβράσει; Σε νόμιζα για πλάσμα ελεύθεροΠου σε νερά τολμηρά κι άγρια κολύμπαγεΜα να που βρέθηκες κι εσύΣτης άμμου τα δεσμά κοκαλωμένηΝα θάβεσαι σε χρυσαφένιους κόκκους κίβδηλους Μαρία-Θεοδώρα Παπά